Witte Lintjesactie 2007


De start van de campagne valt gewoontegetrouw samen met de Internationale Dag voor de uitbanning van geweld tegen vrouwen op 25 november. De campagne van de Witte Lintjes loopt van 25 november tot 6 december 2007.  

Het witte lintje is een teken van je persoonlijke engagement als man om geen geweld op vrouwen te plegen, het niet oogluikend toe te laten, niet te verzwijgen, geweldplegers aan te zetten om hulp te zoeken en iedereen te overhalen het geweld tegen vrouwen een halt toe te roepen. Het uiteindelijke doel is te komen tot een niet-seksistische en geweldloze maatschappij. 

We vragen aandacht voor de problematiek van intrafamiliaal geweld, ouderenmisbehandeling, de opvang van slachtoffers, de bestraffing van de daders, de preventieve en curatieve hulp aan koppels én de nood aan nauwe samenwerking tussen parket, politie en hulpverlening.

Vrouw en Maatschappij Ham spelt deze dagen Witte lintjes op en deelt flyers met de slogan "waarom zoveel vrouwen tegen de deur lopen" uit.

Op 31 oktober organiseerden ze reeds een startavond van de campagne voor alle Hamse verenigingen.  Hier overhandigden ze reeds 800 lintjes aan de afgevaardigden.  Al vlug ging het nieuws rond als een lopend vuurtje.  Steeds meer cultuur- en sportbewegingen kwamen vragen achter de lintjes.

Vrouw & Maatschappij Ham ging ook de baan op.  Zo deelden ze lintjes uit op het GAW en aan de kerkpoort.  Op de seniorenweek kon de actie op heel veel bijval rekenen en liep haast iedereen met een wit lintje rond, klaar om de boodschap over te dragen naar de rest van de buitenwereld.

Fier vertellen voorzitsters Diane Coemans en Annie Vandebosch ons dat de teller ondertussen al op 1650 lintjes staat.   Dit betekent dat een héél groot deel van Ham bewust gemaakt is over het doel van de actie!!

De schepen van Gelijke Kansen gaf op de startavond uitleg over het doel van de campagne.  Al deze gegeven info kan je hieronder terugvinden!!

Toespraak schepen Danielle Biesemans
1.      Wat is het doel van deze campagne
2.      Historiek
3.      Cijfergegevens
4.      Gevolgen van geweld en de verschillende vormen van geweld in gezinssituaties
5.      hulpverlening
6.      oproep

 

1. Wat is het doel van deze campagne:

De start van de campagne valt gewoontegetrouw samen met de Internationale Dag voor de uitbanning van geweld tegen vrouwen, georganiseerd door de VN op 25 november. De campagne loopt van 25 november tot 6 december.

Het witte lintje is een teken van je persoonlijke engagement als man om geen geweld op vrouwen te plegen, het niet oogluikend toe te laten, niet te verzwijgen, geweldplegers aan te zetten om hulp te zoeken en iedereen te overhalen het geweld tegen vrouwen een halt toe te roepen. Het uiteindelijke doel is te komen tot een niet-seksistische en geweldloze maatschappij. 

We vragen aandacht voor de problematiek van intrafamiliaal geweld, ouderenmisbehandeling, de opvang van slachtoffers, de bestraffing van de daders, de preventieve en curatieve hulp aan koppels én de nood aan nauwe samenwerking tussen parket, politie en hulpverlening (huisarts, CGGZ, spoedopname diensten en maatschappelijk werk). Witte lintjes worden opgespeld en flyers worden uitgedeeld

Op vrijdag 16 november 2007 organiseert Vrouw & Maatschappij ’s ochtends stationsacties in alle provincies om de campagne kracht bij te zetten. CD&V-leden, lokale mandatarissen en parlementsleden zijn hiervoor uitgenodigd.

Met de slogan "waarom zoveel vrouwen tegen de deur lopen" willen we aandacht vragen voor de problematiek van geweld binnen partnerrelaties en de preventieve en curatieve behandeling  via daderhulpverlening. 

2. Historiek 

De aanleiding voor het initiatief van de White Ribbon Campaign (WRC) ligt in Montréal, Canada. Op 6 december 1989 viel een 25-jarige man er een universiteit binnen, liet eerst de mannen de klas verlaten en vermoordde daarna koelbloedig 14 vrouwen. Dit gebeuren was voor enkele Canadese mannen de aanzet om in 1991 hun verantwoordelijkheid op te nemen tegen het geweld op vrouwen en de WRC op te starten. 

Elk jaar dragen mannen over de hele wereld gedurende 1 à 2 weken een wit lintje beginnend vanaf 25 november, de Internationale Dag  voor de Uitroeiing van Geweld tegen Vrouwen. Op die manier willen mannen hun schouders onder deze problematiek zetten en hun betrokkenheid tonen bij de bestrijding van fysiek en seksueel geweld op vrouwen.

 In 2000 werd de Witte Lintjes Campagne reeds aan het Europees Parlement en verschillende politieke instanties zoals het Deens parlement voorgesteld.

3. Cijfergegevens en gevolgen van geweld in een gezinssituatie   

-          Wereldwijd wordt 4 op 10 vrouwen het slachtoffer van huiselijk geweld ( World Health Organisation, 2002).

-          Bij vrouwelijke slachtoffers zijn 42% van de meldingen van seksueel geweld en 76% van de meldingen van fysiek geweld meldingen van familiaal geweld.

-          Er is een stijging van het fysiek en seksueel geweld in onze (Belgische) samenleving tussen 1988 en 1998. Het fysiek geweld tegen vrouwen steeg van 43% naar 57%, het seksueel geweld van 37% naar 44%. De ‘mannelijke’ daders zijn meestal verantwoordelijk voor seksueel geweld op vrouwen (99%), maar ook op mannen (59%).

We willen dit jaar extra aandacht besteden aan slachtoffer- en dadertherapie via daderhulpverlening. Onderzoek[1] toont aan dat 27,5% van de vrouwen die fysiek geweld ondervinden dat vanwege hun partner moet ondergaan, 20,9% van de slachtoffers van seksueel geweld duiden hun partner als dader aan. Cijfers leren ons bovendien dat 60% tot 80% van de plegers geweld heeft gezien in de thuissituatie. Meer dan 60% van de vrouwen wil hun partner niet verlaten. Een op drie slachtoffers keert uiteindelijk bij de partner terug.

Om aandacht te vragen voor de positie van de pleger en meer bepaald voor de dynamiek binnen het koppel voeren we actie met de slogan “waarom er elk jaar erg veel vrouwen tegen de deur lopen. Voor het station waar u folders uitdeelt komt een deur met deurkast (of zonder deurkast maar met versteviging zodat ze blijft staan). Vrouwen die geweld ervaren binnen de partnerrelatie vertellen immers heel vaak dat ze “tegen de deur gelopen zijn” of “ van de trappen gevallen” om het probleem te maskeren.

Het overgrote deel van de plegers geeft aan het geweld te willen stoppen,  maar weet niet hoe. Al te veel wordt bij intrafamiliaal geweld in het beste geval hulp verleend aan het slachtoffer en/of worden de plegers gestraft. Door aangifte, scheiding van pleger en slachtoffer en uithuisplaatsing komt- hoewel deze soms noodzakelijk zijn- vaak een proces op gang waarbij slachtoffer, pleger en ook andere gezinsleden (kinderen) worden uitgesloten en geïsoleerd. De angst voor het uiteenvallen van het gezin is zo groot dat door alle betrokken partijen de mishandeling wordt ontkend. Het verbreken van de relaties tussen slachtoffer, pleger en andere gezinsleden wordt door het gezin dikwijls niet gewenst. Ongeveer 2/3e van de gezinnen waar partnergeweld zich voordoet zijn bereid om door hulpverlening te worden gecontacteerd. 60% daarvan start uiteindelijk ook een begeleiding, in veel gevallen een relatiebegeleiding. Het uitnodigen van de pleger is –indien het slachtoffer in de relatie wil blijven- in veel gevallen de meest efficiënte strategie om het geweld te stoppen.

Uit daderhulp en slachtofferhulp komt naar voor dat herstelgericht werken voor zowel slachtoffer en pleger een meerwaarde is en ook het meest wordt gevraagd. Deze benadering wil stimuleren tot verantwoordelijkheid en wil de onderlinge relaties veilig en betrouwbaar maken. Het eerste doel van de hulpverlening is dat er veiligheid ontstaat zodat men vervolgens kan werken naar ofwel een verbetering van de koppelrelatie ofwel een veilig beëindigen van de relatie. Pleger en slachtoffer maken samen een veiligheidsplan op. Dat heeft tot doel om de pleger verantwoordelijkheid te laten opnemen voor zijn gewelddaden, het geweld binnen het gezin te stoppen en het algemeen welbevinden van alle leden van het gezin te bevorderen.

Kinderen in een gezin waar een relatieproblematiek en geweld zich voordoen lijden onder die situatie. Dit lijden wordt vaak niet herkend en kan ook op lange termijn ernstige psychologische gevolgen hebben. Bij daderhulpverlening wordt er bijzondere aandacht besteed aan de kinderen.

Slecht een kleine minderheid van de plegers is onbehandelbaar en wil ook zijn gedrag niet wijzigen.

Vrouw & Maatschappij wil het taboe doorbreken. Plegers van gewelddelicten in een partnerrelatie moeten niet enkel gestraft worden. Behandeling en begeleiding van plegers, het koppel en/of het gezin is noodzakelijk indien men het geweld wil stoppen.

De wil om zich te laten behandelen kan dan worden meegenomen in de strafafhandeling. Daarom pleit Vrouw & Maatschappij voor een systeemgerichte aanpak. Een geïntegreerde aanpak van politie, hulpverlening en parket is mogelijk:

·        een politionele tussenkomst in een crisissituatie wordt aangegrepen om een aanbod te doen naar slachtoffer en dader.

·        een laagdrempelige, aanklampende hulpverlening gericht naar dader, slachtoffer en kinderen doet het geweld stoppen.

·        het al dan niet ingaan op het hulpverleningsaanbod bepaalt of het parket de dader vervolgt.

De samenwerking tussen politie, hulpverlening en parket wordt als zeer zinvol ervaren.

4. Hulpverlening

V& Mij wil u vandaag ook enkele concrete acties voorstellen:  

·         Verspreid de witte lintjes binnen uw verenigingen, of je nu een voetbalploeg bent, een kaarterclub of een vrouwenvereninging, maakt niet uit, verspreidt de lintjes zo goed mogelijk en geef aan waarom je vraagt om deze te dragen

·         Leden van uw organisaties komen met heel veel mensen in contact, zij zijn dikwijls vertrouwenspersonen waar mensen hun problemen tegen vertellen, maar vaak weten we met dergelijke problemen niet goed wat we ermee moeten doen.

·         Wij willen u vandaag enkele kapstokken aanreiken: er zijn instanties die hulp kunnen bieden in onze buurt.

Waar kan je terecht voor hulpverlening bij intrafamiliaal geweld?  

·         CGG – centra voor geestelijke gezondheidszorg: voor onze gemeente is er zo’n centrum in Beringen in de Havenlaan 7b.  

·         CAW – centrum voor algemeen welzijnswerk – deze centra hebben binnen Limburg een laagdrempelige, cliëntgerichte hen kwaliteitsvolle hulpverlening, preventie en onthaal bieden aan mensen met diverse en uiteenlopende welzijnsnoden en vragen. Zij richten zich in het  bijzonder tot mensen die in hun welzijnskansen bedreigd worden ten gevolge van persoonlijke, relationele of maatschappelijke factoren. Zij organiseren psychosociale begeleiding voor mensen die in (dreigende) noodsituaties terecht zijn gekomen en werken bij voorkeur preventief.

·       Een dergelijk centrum vinden we terug in Beringen: CAW ’t Verschil in de Klaverweide 52 in Beverlo  maar ook in Hasselt: CAW ’t Verschil – Pandora in de Oude Luikerbaan

·       Vluchthuizen kan je ook via deze weg vinden. Zij geven hun adressen niet op vermits zij moeten kunnen rekenen op geheimhouding van hun verblijfplaatsen.

·       Maar ook in onze eigen gemeente kan je terecht voor hulp in dergelijke situaties: een eerste aanspreekpunt is uiteraard het OCMW die over deze diensten op de hoogte zijn en waar je terecht kan voor informatie. Voor deze informatie hoef je de persoon in kwestie niet te sturen, als je een persoon wil helpen kan je zelf ook naar het OCMW stappen om inlichtingen te vragen en hulp te vragen over hoe je de persoon in kwestie kan helpen. In onze gemeente zijn er ook 3 private therapeutische centra : Dessis in Genenberg met een relatietherapeut en kindertherapeut – 't Labyrint in de Zandstraat met een multidiciplinair team aan hulpverleners en een seksuoloog in de Pauwbroekstraat.

·       Via de website kan je ook allerlei informatie vinden: www.desocialekaart.be een initiatief van de provincie

·       www.mishandeling.info

·       www.rosadoc.be : achtergrondinformatie – documentatiecentrum

 

Het dragen van een wit lintje is een teken van je persoonlijke gelofte

·       om nooit geweld te plegen;

·       om geweld nooit oogluikend toe te laten;

·       om geen excuses te zoeken voor geweldplegers;

·       om nooit te denken dat slachtoffers "erom vragen";

·       om geweld niet te verzwijgen;

·       om anderen te overtuigen om geweld te doen stoppen.

Kleef elke dag een wit lintje op je kleren en overtuig anderen om dat ook te doen!

--------------------------------------------------------------------------------

[1]   Bruynooghe, Noelanders en Opdebeeck, Geweld ondervinden, gebruiken en voorkomen (Diepenbeek, 1998).

 

 

Afbeeldingen
Witte Lintjesactie 2007